İzmir Cast Ajansları

Başvuru yap
Televizyon setinin bekleme alanında kadın oyuncu adayı, kot gömlekli koordinatörle başvuru sürecini konuşuyor

Bornova'dan oyuncu olmak isteyenler için başvuru süreci

Tarih

Okuma 5 dk

Fotoğraf makinesinin ekranına baktığında yüzünü buruşturdu: "Ben gerçekten böyle mi görünüyorum?" Deniz otuz dört yaşında, Bornova'da yaşayan bir muhasebeci. Gerçek biri değil; yıllar içinde objektifimin önüne geçen pek çok insanın birleşimi. Ama hikâyesi, Bornova'dan bir cast ajansı başvurusu yapmayı düşünen birinin karşılaşacağı her şeyi içeriyor. Onu baştan sona izleyelim.

Deniz'in ilk fotoğrafları

Deniz'in aklına oyunculuk, bir arkadaşının "sen reklamlarda oynarsın" demesiyle düştü. Arama geçmişindeki ilk satır belliydi: "Bornova cast ajansı başvurusu". Çıkan sayfalara göz gezdirdi, birkaç formun ne istediğine baktı ve hepsinin aynı şeyle başladığını gördü: fotoğraf. Aynı akşam telefonunu açtı ve elindeki en iyi fotoğrafları seçti: bir düğünden takım elbiseli bir kare, tatilden güneş gözlüklü bir poz, bir de arabada çekilmiş bir selfie. Hepsi güzeldi ama hiçbiri işe yaramazdı.

Düğün fotoğrafında yüzü kalabalığın içinde küçük kalıyordu. Tatil karesinde gözleri görünmüyordu. Arabadaki selfie ön kamerayla, aşağıdan çekilmişti; çenesi olduğundan geniş, alnı olduğundan dar duruyordu. Bir ajansın masasında bu üç kare "Deniz nasıl biri?" sorusuna cevap vermez. Deniz bunu fark etmedi; çoğu insan fark etmez.

Işığı değiştirince olanlar

Deniz fotoğraflarını bana gösterdiğinde ilk iş onu pencerenin önüne aldım. Öğleden sonraydı, güneş doğrudan içeri girmiyordu; tül perdeden süzülen yumuşak bir ışık vardı. Yüzünü pencereye çevirdim, telefonu göz hizasına getirdim, arka kamerayla çektim. Arkada boyalı, düz bir duvar.

Fark hemen göründü. Gözlerinin rengi belirdi, cildinin gerçek tonu ortaya çıktı, yüzünün iki yanı dengeli aydınlandı. "Ben gerçekten böyle mi görünüyorum?" sorusu buradan geldi. Evet, böyle görünüyordu; sadece daha önce kimse onu doğru ışıkta çekmemişti.

Sonra kıyafete geçtik. Deniz'in giydiği ince çizgili gömlek ekranda titreşiyordu. Düz, lacivert bir tişörtle değiştirdik. Logosu olan bir kazak da elendi. Saçını taradı, ama jöle sürmedi. Makyaj yapmadık. Üç kare çektik: omuzdan yukarı yakın plan, baştan ayağa boy fotoğrafı ve yandan profil. Hepsi bu.

Bir de saati konuştuk. Deniz ertesi gün öğle arası balkonda yeniden çekmek istedi. Ona öğle güneşinin göz altlarına sert gölgeler düşüreceğini, gözlerini kısacağını anlattım. Bulutlu bir gün ya da binanın gölgesinde kalan bir duvar dibi de iş görür; asıl mesele ışığın yüze yumuşak ve eşit düşmesidir.

Formdaki küçük kutular

Deniz formu doldururken bazı kutuları geçiştirmek istedi. Boyunu "yaklaşık" yazdı, kilosunu tahminle girdi. Ona durmasını söyledim. Kostüm ekipleri bu bilgilere göre hazırlık yapar; yanlış bir beden, set sabahı bütün planı bozar. Deniz kalkıp kendini ölçtü.

Müsaitlik kısmında da dürüst olmasını önerdim. Tam zamanlı çalışıyordu ve hafta içi her gün izin alamazdı. Bunu yazdı: "Hafta sonları ve önceden haber verilirse bazı hafta içi günleri." Bu cümle onu bir şeylerden mahrum bırakmadı; ajansın onu uygun olmayan çağrılarla yormamasını sağladı.

Yetenekler kutusuna yüzebildiğini ve araç kullanabildiğini yazdı. Gitar çaldığını da yazmak istedi, ama yalnız birkaç akor bildiğini söyleyince vazgeçti. İyi bir karardı. Sette "gitar çalan adam" rolüne çağrılıp çalamamak, hiç yazmamaktan daha kötüdür. Başvurusu tamamlandığında elinde temiz üç fotoğraf ve doğru bilgilerle dolu bir form vardı.

Video isteği geldiğinde

Bir süre sessizlik oldu. Deniz endişelendi, unutulduğunu düşündü. Oysa ajans onu kayıtlarına almıştı, sadece ona uygun bir proje henüz gelmemişti. Sonunda bir mesaj geldi: bir sigorta reklamı için otuzlu yaşlarda, gündelik görünümlü erkekler aranıyordu ve ondan kısa bir tanıtım videosu isteniyordu.

Videoyu yine pencere önünde çektik. Telefonu yatay tuttuk ve bir rafa sabitledik. Deniz adını, yaşını, boyunu ve yaşadığı yeri söyledi, sonra sağ ve sol profilini gösterdi. Ekrandaki kendi görüntüsüne değil merceğe bakmasını hatırlattım; ilk denemede gözleri aşağı kaymıştı. İkinci denemede oldu. Sesi net duyulsun diye kapıyı ve pencereyi kapattık.

Seçme günü

Video beğenildi ve Deniz bir seçmeye çağrıldı. Çantasına iki düz renk tişört, bir de gömlek koydu. Saçını o gün kestirmek istedi; ona fotoğraflardaki hâliyle gitmesini söyledim. Yapım ekibi fotoğraftaki kişiyi bekler.

Seçmeden önce bekleme salonunda başka adaylarla oturdu. Bazıları ondan daha deneyimli görünüyordu, biri yanında kalın bir dosya taşıyordu. Deniz bir an çekindi. Ama seçme odasında kimse dosyanın kalınlığına bakmadı; kameranın önünde ne yaptığına baktılar.

Seçmede kendisinden basit bir şey istendi: masaya oturup bir kahve içmek, telefonundan iyi bir haber okumuş gibi gülümsemek. Deniz ilk denemede abarttı, kocaman bir kahkaha attı. Yönetmen yardımcısı "biraz daha az" dedi. İkinci denemede küçük, içten bir gülümseme oldu. Kamera yakından çeker; küçük bir ifade ekranda büyür.

Deniz o reklamda seçilmedi. Rol, daha uzun boylu birine gitti. Seçilmemek çoğu zaman boy, yaş görünümü ya da sahnedeki diğer oyuncularla uyum gibi teknik nedenlere bağlıdır. Ama birkaç hafta sonra başka bir iş için yeniden arandı. İlk seçmede doğru dosya, doğru davranış ve sakin bir tavır göstermişti; ajans onu hatırladı.

Deniz'in hikâyesinden çıkanlar

  • Güzel fotoğraf ile doğru fotoğraf aynı şey değildir. Gün ışığı, göz hizası, düz arka plan.
  • Formdaki her kutu bir hazırlığın parçasıdır; ölçüleri tahminle yazma.
  • Müsaitliğini dürüstçe belirt; bu seni geri bırakmaz.
  • Bilmediğin bir yeteneği yazma.
  • Sessizlik ret değildir.
  • Seçmede az, çoktan daha iyidir.
  • Çağrı geldiğinde mesajı sonuna kadar oku; ödeme ve çekim bilgilerini yazılı olarak öğren.

Sen de Deniz gibi bir arkadaşının sözüyle bu fikre ısındıysan, önce pencerenin önüne geç ve kendini doğru ışıkta gör. Sonra başvuru formunu doldurabilirsin.

Konuyla ilgili diğer yazılar için İzmir ajans başvuru sayfamıza ve İzmir'de oyunculuk işleri hangi alanlarda yoğun? yazımıza da göz atabilirsiniz.

Sık sorulan sorular

Bornova'da yaşıyorum, seçmeler için İstanbul'a gitmem gerekir mi?

Projeye göre değişir. Bazı seçmeler İzmir'de yapılır, bazıları başka şehirlerde, bazıları ise ilk aşamada evden gönderilen videoyla ilerler. Başka şehre gidip gidemeyeceğini formda belirtmen ajansın planlamasını kolaylaştırır.

Tam zamanlı çalışıyorum, yine de başvurabilir miyim?

Evet. Müsait olduğun günleri formda açıkça belirtmen yeterli. Ajanslar bu bilgiye göre seni uygun projelere yönlendirir; dürüst bir müsaitlik bilgisi seni dezavantajlı duruma düşürmez.

Başvuru için profesyonel bir fotoğrafçıya gitmem şart mı?

Şart değil. Gün ışığında, düz bir arka plan önünde ve göz hizasından telefonla çekilmiş fotoğraflar ilk başvuru için çoğu zaman yeterlidir. Ajans gerek görürse daha sonra farklı bir çekim önerebilir.

Bu alanda başvuru yapmak ister misin? Fotoğraflarını ekleyip birkaç dakikada başvurunu tamamlayabilirsin.

Başvuru formuna git
Başvuru yap